Rozdział 29

Rozdział 29

*Weronika*

Ale ten Zayn jest kochany ! Siedzi caly czas przy mnie .      

Chodź widze jaki on jest zmęczony, to i tak się wypiera . 

Ale to jest słodkie .

Chciałam, aby chodź na chwile poszedł do domu

, ale on NIE !

Chodził tylko do ubikacji,

 dla mnie coś do jedzenia lub picia .

 Był przy mnie cały czas.

Naprawdę było mi miło, tylko, że miałam małe 

wyrzuty sumienia, ponieważ Zayn

przeze mnie był strasznie nie wyspany .

Ale on nadal tego nie umiał zrozumieć. 

Z - poczekaj kochanie ide do ubikacji . Chcesz coś ?

W - tak papier toaletowy haha nie no nic skarbie .

Z - dobra wode Ci wezmę .

Boziuu jaki on jest nie rozumny , a jaki kochany . 

Gdy wrócił, przyniósł mi nie tylko wode, ale jeszcze jabłko, pomarańcze,

banany, jakiegoś małego batona, jogurt i arbuza .

W - Zayn hahhaahaha przecież ja nic nie chciałam .

Z - ale masz i nie gadaj !

W - dobrze przepraszam .

Po chwili Zayn nachylił się nade mną i dał mi buzi . 

W – kochanie idź do domu, wyśpij się i przyjdź .

Z – nie ja Cię nie opuszczę .

W – nie będzie wszystko okej . Zayn bo się do ciebie już nie odezwe słońce 

Ty moje  no!

Z – no dobrze !

Przytuliłam się do niego jak najmocniej mogłam . W końcu wyszedł 

. Tzn. myślałam, że wyszedł, ponieważ cały czas się wracał .

Lecz w końcu gdy na serio wyszedł zamknęłam oczy i zasnęłam .

 _____________________________________

Dobra jest 29 rozdział, miał być gdy będzie 5 komów i 2 obserwatorów, ale no

niestety miałam inny pomysł . Teraz tu wpieprze jeszcze epilog  :  )

EPILOG .

*Kilka godzin później *

*Zayn*

Postanowiliśmy iść na odwiedziny do Weroniki wszyscy razem . 

Gdy wszedłem Weronika jeszcze spała .

Z – wstawaj kochanie !

 *chwile potem *

Z - ejj słońce !

Nachyliłem się nad nią trochę .

Z – BOŻE ! Ona nie oddycha ! Wzywajcie lekarze ! Boże kochanie ! Ejj obudź się !

*Madzia*

 Ja już miałam łzy w oczach .

Zayn przytulił się do niej i zaczął płakać .

Gdy przybiegł lekarz, okazało się, że Weronika tego wypadku nie przeżyła .

Po tym co usłyszałam przytuliłam się mocno do Harrego i zaczęłam płakać na jego koszuli .

Z – jak to ? Przecież kilka godzin temu jeszcze żyła !

Lekarz – przykro mi .

Zayn  najgorzej to przyjął, ponieważ wybiegł z pokoju .

Louis postanowił iść za nim aby nie zrobił nic głupiego .

Lou – Ejj Zayn poczekaj !

Z – na co ? Moje życie bez niej nie ma już sensu !

______________________

Krótki rozdział jak i krótki epolog :  )

Dobra zapraszam wan na moje nowe opowiadania jeśli

jesteście zainteresowani :  )

KLIK

Obserwujcie i komentujcie :  )

Odwdzieczę sie : )